W roku szkolnym 1918/19, kiedy Polska odzyskała niepodległość, język niemiecki został zastąpiony polskim, były inspektor szkolny - Niemiec - opuścił swe stanowisko, a jego miejsce zajął Polak pan Degórski. Wielką uroczystość szkolną - pierwszą w wyzwolonej Polsce - zorganizowano 3 maja 1919 roku, 27 grudnia natomiast urządzono akademię ku czci wybuchu Powstania Wielkopolskiego.
Dzieci bardzo chętnie uczyły się przedmiotów w języku ojczystym, były jednak trudności w nabyciu podręczników, których ceny wzrastały.
Nauka w szkole odbywała się z przerwami.
W 1923 nastąpiła zmiana profilu szkoły. Stanowisko nauczycielki powierzono pani Wojnarowskiej. Zmieniono dotychczasową szkołę ewangelicką na katolicką.
W 1924 utworzono spółdzielnię szkolną, która zaopatrywała dzieci w szkolne przybory. W 1927 roku szkoła zmieniła się z dwuklasowej na trzyklasową.
W roku 1935 z inicjatywy kierownika pana Włodzimierza Szulca zorganizowano dla całej gminy Wielki Zlot Oświatowy. 		  Szkoła działała na rzecz środowiska, nastąpił rozkwit czytelnictwa wśród dorosłych. Kierownik szkoły zorganizował wycieczkę dzieci do Gdyni, a w szkole teatr pacynek. W roku 1936 roku odbywają się kursy dokształcające dla uczniów klasy VII.
Lata 1936/37 przynoszą dalszy rozwój kompletów czytelniczych.
W roku 1938 został sprzedany budynek szkolny w Psarskim. Fundusze uzyskane ze sprzedaży przeznaczono na budowę nowej szkoły w Kiekrzu. W 1939 postanowiono sprzedać i nowy budynek. Pieniądze przeznaczono na ten sam cel. Wiosną po załatwieniu wszelkich formalności wybrano ofertę budowniczego pana Antoniego Hoppela z Poznania, który zobowiązał się wybudować szkołę w bardzo krótkim czasie - do czerwca 1939 roku. Termin został dotrzymany, jednak 1 września 1939 roku wybuchła II Wojna Światowa. Z budynku szkolnego wyrzucono kierownika, 5 września uruchomiono szkołę niemiecką. Zniszczono wszelkie środki dydaktyczne szkoły polskiej. Zachowały się nieliczne dokumenty dzięki zabezpieczeniu ich przez pana Szulca - m.in. kronika szkoły.
DALEJ Dalej